Επιστολή Προτάσεων ΕΑΝΔιΘ επί του Νομοσχεδίου για την Διαμεσολάβηση

Υποβλήθηκαν από την ΕΑΝΔιΘ συγκεκριμένες προτάσεις επί του νομοσχεδίου για την διαμεσολάβηση:

“Της Ένωσης Ασκουμένων & Νέων Δικηγόρων Θεσσαλονίκης, 26ης Οκτωβρίου 3-5, 54626, Θεσσαλονίκη, eandith@gmail.com.

Προς τον Υπουργό Δικαιοσύνης, Διαφάνειας & Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, κ. Στ. Κοντονή, Λ. Μεσογείων 96, Αθήνα.

Πρόεδρο Ολομέλειας Δικηγορικών Συλλόγων, κ. Δ. Βερβεσσό, Ακαδημίας 60, Αθήνα.

Πρόεδρο Δικηγορικού Συλλόγου Θεσσαλονίκης, κ. Στ. Κουτσοχήνα, 26ης Οκτωβρίου 3-5, Θεσσαλονίκη.

Θεσσαλονίκη 11-1-2018,

Η Ένωση Ασκουμένων & Νέων Δικηγόρων Θεσσαλονίκης τάσσεται σταθερά υπέρ της διαμεσολάβησης, ως εναλλακτικού τρόπου επίλυσης διαφορών. Ωστόσο, ήδη έχουμε διατυπώσει την αντίδρασή μας σχετικά με την πρόταση νόμου που το Υπ. Δικαιοσύνης αναμένεται να εισάγει στην Βουλή προς ψήφιση, για λόγους διαδικαστικούς, νομοτεχνικούς και κυρίως ουσίας. Σε κάθε περίπτωση, δεδομένης της άρνησης της πολιτικής ηγεσίας να συνδιαλαγεί για το μείζον πρόβλημα του νομοσχεδίου, την υποχρεωτικότητα της διαμεσολάβησης, εισηγούμαστε συγκεκριμένες προτάσεις, με τις οποίες επιδιώκουμε την επίλυση συγκεκριμένων προβληματικών σημείων που εντοπίσαμε. Οι προτάσεις έρχονται συμπληρωματικά σε σχέση με τις διορθώσεις που το Υπ. Δικαιοσύνης ανακοίνωσε στις 10-1-2018 και κατέθεσε προς ψήφιση στην Βουλή:

Ι. Επί της ακολουθούμενης διαδικασίας: Η υποχρεωτική διαμεσολάβηση αυξάνει κατακόρυφα τον χρόνο επίλυσης των διαφορών (σε περίπτωση που τελικά οδηγηθούν σε δικαστική οδό) και το οικονομικό κόστος αυτών, καθώς εισάγει ελάχιστη αμοιβή 170 ευρώ για τους διαμεσολαβητές (πλέον εξόδων παράστασης πληρεξούσιου δικηγόρου και ΦΠΑ), αυξανόμενη ανά ώρα συνεδρίας. Περαιτέρω εισάγει υψηλότατα χρηματικά πρόστιμα στην περίπτωση που ένα εκ των μερών δεν προσέλθει αδικαιολόγητα σε αυτή. Για τους λόγους αυτούς και με δεδομένη την εμπειρία της μόνιμης προσπάθειας που στην δικηγορική πρακτική ακολουθείται περί εξωδικαστικού συμβιβασμού, προτείνουμε:

  1. Δύο τύποι υποχρεωτικής εναλλακτικής επίλυσης διαφορών: είτε διαμεσολάβηση διεξαγόμενη παρουσία διαμεσολαβητή είτε «δικηγορική διαμεσολάβηση» διεξαγόμενη από τους πληρεξούσιους δικηγόρους των μερών, χωρίς παρουσία διαμεσολαβητή.
  2. Όπου επιλέγεται διαμεσολαβητής η διαδικασία θα ακολουθείται όπως προτείνεται. Όπου επιλέγεται «δικηγορική διαμεσολάβηση» τα πρακτικά αποτυχίας/συμβιβασμού θα υπογράφονται από τους πληρεξούσιους δικηγόρους των μερών.
  3. Η προσκομιδή του πρακτικού αποτυχίας/συμβιβασμού θα αποτελεί προϋπόθεση του παραδεκτού της συζήτησης και όχι της αγωγής.
  4. Κατάργηση των ελάχιστων αμοιβών των διαμεσολαβητών.
  5. Δυνατότητα παράστασης των πληρεξουσίων δικηγόρων σε κάθε περίπτωση, χωρίς παρουσία των εκπροσωπούμενων μερών, με ειδικό έγγραφο πληρεξούσιο.
  6. Αντικατάσταση των χρηματικών προστίμων για τις περιπτώσεις αδικαιολόγητης μη εμφάνισης των μερών με πρόσθετη οικονομική επιβάρυνση, όχι υψηλότερη από το ύψος των επιδικαζόμενων δικαστικών εξόδων, σε βάρος του ηττηθέντος μέρους που αδικαιολόγητα δεν εμφανίσθηκε στην διαμεσολάβηση.

ΙΙ. Επί των θεσμικών εγγυήσεων των διαμεσολαβητών: Σύμφωνα με το νομοσχέδιο, ιδιότητα διαμεσολαβητή δύναται να έχει οποιοσδήποτε πτυχιούχος ανώτατης εκπαίδευσης με πιστοποίηση από αρμόδιο φορέα πιστοποίησης. Είναι βέβαιο, ότι η επίλυση διαφορών που περιλαμβάνουν συνήθως σύνθετα νομικά ζητήματα, δικαιώματα και νομικές διατάξεις αναγκαστικού δικαίου, δεν είναι δυνατό να ανατίθεται σε μη νομικούς. Περαιτέρω, η ύπαρξη άλλης επαγγελματικής ιδιότητας δεν διασφαλίζει επαρκώς την αντικειμενικότητα και αμεροληψία του διαμεσολαβητή. Για τους λόγους αυτούς και προκειμένου να μην απαξιωθεί ο θεσμός της διαμεσολάβησης, προτείνουμε:

  1. Υποχρεωτική προϋπόθεση για την εγγραφή στον κατάλογο διαμεσολαβητών η κατοχή πτυχίου νομικής σχολής.
  2. Η καθιέρωση ασυμβίβαστου ιδιότητας διαμεσολαβητή – οποιουδήποτε άλλου επαγγέλματος (και του δικηγόρου).

ΙΙΙ. Επί των υπαγόμενων διαφορών: Το νομοσχέδιο εισάγει στην υποχρεωτική διαμεσολάβηση σειρά διαφορών, χωρίς μεταξύ τους σύνδεση, αφήνοντας αρρύθμιστες περιπτώσεις σώρευσης νομικών βάσεων ή αντικειμένων, και χωρίς να λαμβάνει υπόψη κατηγορίες όπου ήδη υφίστανται μορφές εξωδικαστικής επίλυσης, διατάξεις αναγκαστικού δικαίου ή σοβαρή οικονομική αδυναμία ενός εκ των μερών, την ίδια στιγμή που μένουν εκτός διαφορές για τις οποίες θα είχε πρακτική και ουσιαστική σημασία η διαμεσολάβηση. Για τους λόγους αυτούς και με δεδομένη την επιδίωξη της πολιτικής ηγεσίας για εισαγωγή και δοκιμή του θεσμού στην Ελλάδα, προτείνουμε:

  1. Αφαίρεση από την ύλη της υποχρεωτικής διαμεσολάβησης των διαφορών αμοιβών και αυτοκινήτων, όπως επίσης και των εργατικών, τις οποίες ήδη απέσυρε το Υπουργείο.
  2. Προσθήκη στην ύλη της υποχρεωτικής διαμεσολάβησης των μισθωτικών διαφορών.
  3. Προσθήκη στην ύλη της υποχρεωτικής διαμεσολάβησης με κατ’ εξαίρεση υποχρεωτική παρουσία διαμεσολαβητή των διαφορών που περιλαμβάνονται στις Οδηγίες 2008/52/ΕΚ (διαφορές διασυνοριακών συναλλαγών) και 2013/11/ΕΕ (διαφορές καταναλωτών – εμπόρων).  

IV. Τέλος, προτείνουμε την επανεξέταση του θεσμικού πλαισίου με ποσοτικά δεδομένα σε τρία έτη από την έναρξη εφαρμογής του.

Οι συγκεκριμένες προτάσεις αποτελούν κατευθυντήριους στόχους. Είμαστε διαθέσιμοι για την υποβολή προτάσεων επί συγκεκριμένων νομικών διατάξεων επί της βάσης του νομοσχεδίου.

Για το ΔΣ της ΕΑΝΔιΘ

Ο Πρόεδρος…………………….Η Γραμματέας

Μιχάλης Μήττας…………………..Έλλη Μέλλιου